Spis treści

• 1 Raport Fundacji Nowej Ekonomii (NEF)
• 2 Pochodzenie i użycie nazwy
• 3 “Globalny Zielony Nowy Ład”
• 4 Australijskie oświadczenie
• 5 Zielone Nowe Łady i zielone bodźce gospodarcze
• 6 Zobacz też
• 7 Przypisy
• 8 Linki zewnętrzne

//

Raport Fundacji Nowej Ekonomii (NEF)

Pierwszy raport zatytułowany Green New Deal ogłoszony został 21 lipca 2008 przez Grupę “Zielony Nowy Ład” i wydany przez Fundację Nowej Ekonomii. Przedstawia on propozycje strategii mających na celu przeciwdziałanie zmianom klimatu, obecnemu kryzysowi finansowemu i szczytowi wydobycia ropy naftowej.

Do głównych zaleceń raportu należą:

• rządowe inwestycje w wydajność energetyczną i mikrogenerację (rozproszone wytwarzanie energii elektrycznej), która przekształciłaby każdy budynek w elektrownię
• tworzenie tysięcy zielonych miejsc pracy w celu rekonstrukcji infrastruktury gospodarki niskowęglowej
• wprowadzenie podatku od zysków niespodziewanych na zyski zakładów naftowych i gazowych – za przykładem Norwegii – w celu zapewnienia rządowi środków na energię odnawialną i wydajność energetyczną
• opracowanie finansowych bodźców dla zielonych inwestycji i redukcji zużycia energii
• zmiany systemu finansowego Wielkiej Brytanii, jak również redukcja stóp procentowych Banku Anglii w celu wsparcia zielonych inwestycji
• rozbicie dużych instytucji finansowych, „megabanków”, na mniejsze jednostki i tworzenie banków socjalnych (etycznych), zob. green banking
• ponowna regulacja finansów międzynarodowych gwarantująca, że sektor finansowy nie dominuje nad resztą gospodarki. Ponadto ponowne wprowadzenie instrumentów kontroli kapitału
• wzmożona, oficjalna kontrola nad produktami finansowymi takimi jak derywaty
• zapobieganie praktykom spółek uchylających się od płacenia podatków poprzez żądanie raportów finansowych i podjęcie zdecydowanych kroków przeciw rajom podatkowym.

Autorami raportu NEF nt. Zielonego Nowego Ładu są:

• Larry Elliott, redaktor działu ekonomicznego w the Guardian
• Colin Hines, jeden z dyrektorów Finance for the Future
• Tony Juniper, były dyrektor Friends of the Earth
• Jeremy Leggett, założyciel i przewodniczący Solar Century i SolarAid
• Caroline Lucas, Partia Zielonych Anglii i Walii, posłanka Parlamentu Europejskiego w Grupie Zielonych
• Richard Murphy, jeden z dyrektorów Finance for the Future and dyrektor Tax Research LLP
• Ann Pettifor, była przewodnicząca Jubilee 2000 (kampanii za umorzeniem długów), dyrektor kampanii na rzecz Operation Noah
• Charles Secrett, doradca ds. zrównoważonego rozwoju, były dyrektor Friends of the Earth International
• Andrew Simms, dyrektor strategiczny New Economics Foundation

Pochodzenie i użycie nazwy

Tytuł raportu NEF ma w zamierzeniu przypominać Nowy Ład, program reform społecznych i gospodarczych wprowadzonych przez prezydenta Roosevelta w następstwie Czarnego Czwartku i nadchodzącego Wielkiego Kryzysu.

“Globalny Zielony Nowy Ład”

Najbardziej znane zastosowanie nazwy dotyczy Programu Środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNEP). Achim Steiner, dyrektor wykonawczy UNEP, ogłosił 22 października 2008 w Londynie Inicjatywę Zielonej Gospodarki, znaną jako „Globalny Zielony Nowy Ład”. Podobnie jak Grupa „Zielony Nowy Ład”, inicjatywa UNEP nawołuje do gwałtownego wzrostu w sektorze zielonych miejsc pracy, a także restrukturyzacji globalnego systemu gospodarczego w taki sposób, by zmniejszyć zależność od paliw kopalnych.

Australijskie oświadczenie

Organizacje ekologiczne Australian Conservation Foundation, Australian Council of Trade Union, Australian Green Infrastructure Council . W następstwie tego oświadczenia zorganizowano w październiku 2009, przy pomocy The Green Institute, Australijskich Zielonych i innych organizacji, konferencję w Melbourne. Jej celem było sformułowanie Zielonego Nowego Ładu dla Australii oraz omówienie jego kontekstu, zarysu, treści i wdrożenia.

Zielone Nowe Łady i zielone bodźce gospodarcze

Wiele z narodowych gospodarczych programów stymulacyjnych zaproponowanych lub przyjętych pod koniec 2008 i w 2009 posiadało “zielone aspekty”, np. w Stanach Zjednoczonych.

Zobacz też

• zielona polityka
• zrównoważony rozwój

Przypisy

1. ↑ Maciej Kuźmicz: Kryzys finansowy szansą na walkę z globalnym ociepleniem, Rozmowa z Ban Ki-moonem, Sekretarzem Generalnym ONZ, http://wyborcza.pl/1,76842,6002976,Kryzys_finansowy_szansa_na_walke_z_globalnym_ociepleniem.html
2. ↑ Mark Lynas (July 17, 2008) “A Green New Deal” New Statesman
3. ↑ New Economics Foundation, (July 21, 2008) http://www.neweconomics.org/gen/greennewdealneededforuk210708.aspx
4. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Green_banking
5. ↑ David Teather (July 21, 2008) “Green New Deal group calls for break-up of banks“, The Guardian
6. ↑ Jeremy Lovell (July 21, 2008) “Climate report calls for green ‘New Deal’”, Reuters
7. ↑ Riley Smith (July 31, 2008) “Group Suggests a Green New Deal in the UK to Fight Climate Change“, Celsias.com.
8. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Friends_of_the_Earth
9. ↑ Jeremy Lovell (July 21, 2008) “Climate report calls for green ‘New Deal’”, Reuters.
10. ↑ Thomas L. Friedman (April 15, 2007) “The Power of Green” The New York Times
11. ↑ Thomas L. Friedman (January 19, 2007)”A Warning From The Garden The New York Times“
12. ↑ Elsa Wenzel (November 19, 2007) “Green jobs will clean up the economy, communities” cnet news
13. ↑ Van Jones (October 7, 2008) The Green Collar Economy: How One Solution Can Fix Our Two Biggest Problems, HarperCollins. ISBN 0061650757
14. ↑ Paul Eccleston (October 22, 2008) UN announces green ‘New Deal’ plan to rescue world economies The Daily Telegraph
15. ↑ “Towards a Green New Deal: Economic stimulus and policy action for the double crunch”
16. ↑ “Obama’s green energy plans build hopes, skepticism”
17. ↑ “Japan, South Korea to Create New Pro-Environment Jobs”
18. ↑ Europejska Partia Zielonych: “Zielony Nowy Ład dla Europy”, http://www.zieloni2004.pl/art-3439.htm

Linki zewnętrzne

• Publikacja “Green New Deal” na stronie New Economics Foundation
• strona Grupy The Green New Deal
• UNEP Global Green New Deal
• Caroline Lucas nt. Green New Deal w “Guardianie”
• A green New Deal: Green, easy and wrong, artykuł w The Economist
• Support the Green New Deal for Europe - petycja Europejskiej Partii Zielonych wspierająca Zielony Nowy Ład

Zobacz też

• hierokracja

Źródła

• “Historia Doktryn Politycznych i Prawnych” - prof. H. Olszewski, prof. K.Chojnicka, Poznań 2004, wydanie I
• “Umierać, ale powoli! O monarchistycznej i katolickiej kontrrewolucji w krajach romańskich 1815-200″, prof. Jacek Bartyzel, wyd. ARCANA, wydanie drugie poprawione i uzupełnione, Kraków 2006

Najważniejsze z nich to: kontrola publikacji aktów władz kościelnych (dekrety, pastorały, bulle papieskie itp.) za pomocą poświadczenia nazywanego placet lub exequatur; kontrola relacji pomiędzy papieżem a lokalnymi władzami kościelnymi; rewizja słuszności sentencji sądów kościelnych; ustawodawstwo restrykcyjne (ewentualnie aż do zniesienia) wobec zakonów religijnych; restrykcje w nabywaniu własności kościelnej i zarządzaniu nią (ustawa “martwej ręki”); kontrola nad majątkiem kościelnym (podatki, administracja wpływów z nieobsadzonych urzędów, konfiskata); ingerencja w mianowanie biskupów i ogólnie w przyznawaniu urzędów i dóbr kościelnych.

Z perspektywy historycznej regalizm można uważać za system pośredni pomiędzy “teokracją”, która dążyła do podporządkowania państwa Kościołowi, a “cezaropapizmem”, stawiającym sobie za cel sprawowanie władzy nad Kościołem przez świeckiego monarchę. W przeciwieństwie do tych dwóch skrajnych systemów regalizm zakłada współzależność osobnych potęg i dlatego też przeciwstawia się rozdziałowi państwa od Kościoła.

Ten umiarkowany charakter doktryny sprawia, że regalizm jest podatny na wiele wariantów oraz możliwych gradacji. Kolejnym z jego założeń, jeśli nie natury czysto prawnej, to przynajmniej polityczno-moralnej, jest fakt, że państwo stosujące regalizm uznaje za panującą religię wyznanie Kościoła, nad którym sprawuje władzę (Kościół państwowy), w ten sposób broniąc nawzajem swoich interesów.

Z teoretycznego punktu widzenia zwykło się rozróżniać regalizm wyznaniowy i świecki. Dlatego można powiedzieć, że system regalistyczny należy zasadniczo do przeszłości: dwa stulecia jego rozkwitu w państwach katolickich to wieki XVII i XVIII.

Bibliografia

• Historia Polski i Świata. T. 13.: Historia Powszechna. Wiek XVIII – wiek oświecenia. Mediasat Group S.A. dla Gazety Wyborczej, 2007, s. 95. ISBN 978-84-9819-820-1. 

 
Nurty

• Socjalizm agrarny
• Socjalizm bezpaństwowy
• Socjalizm chrześcijański
• Socjaldemokracja
• Socjalizm demokratyczny
• Socjalizm zielony
• Socjalizm dhammiczny
• Socjalizm rewolucyjny
• Socjalizm utopijny
• Socjalizm etyczny
• Komunizm

 
Organizacje

• I Międzynarodówka
• II Międzynarodówka

 
Teoretycy i intelektualiści

• Ferdynand Lassalle
• August Bebel
• Karol Kautsky
• Eduard Bernstein
• Jean Jaures
• Kazimierz Kelles-Krauz
• Otto Bauer
• Lidia Ciołkoszowa
• Herbert Marcuse
• Jan Józef Lipski
• Tadeusz Kowalik
• Jacek Kuroń
• Karol Modzelewski
• Prabhat Ranjan Sarkar
• Jan Strzelecki
• Slavoj Žižek

 
Tematy powiązane

• Anarchizm
• Komunizm
• Kapitalizm
• Marksizm
• Realny socjalizm
• Reformizm
• Rewolucja
• Socjalliberalizm
• Narodowy socjalizm
• Socjalizm naukowy

Reformizm (łac. reformare - przekształcać) - socjaldemokratyczna teoria ewolucyjnego, stopniowego “przerastania” kapitalizmu w socjalizm, świadomie negująca marksistowską drogę rewolucyjnego znoszenia stosunków kapitalistycznych. Reformizm narodził się na przełomie XIX i XX wieku w niemieckiej socjaldemokracji. Założenia i cele ideologiczne i polityczne reformizmu streszczają się w dewizie Eduarda Bernsteina, głównego ideologa reformizmu: “Cel jest niczym, ruch wszystkim”. Filozoficznym fundamentem reformizmu jest pozytywistyczny ewolucjonizm przyrodniczy, zapoznający jakościowe różnice między przyrodą a społeczeństwem.

Nowa lewica to ruch społeczno-polityczny powstały po 1964 roku. Jego głównym ideologiem był Herbert Marcuse, C. Wright Mills. Rozwijał się on szczególnie w środowiskach akademickich i intelektualnych. Jego powstanie wiązało się z protestami przeciwko zatruciu środowiska, wojnom i zbrojeniom atomowym, nawoływała do ograniczenia konsumpcjonizmu i autorytarnych tendencji państwa.

Nowa Lewica z czasem zaczęła łączyć się z ideologią 3xM, czyli “trzech nowych bogów”: gdzie Karol Marks miał oznaczać Boga, Herbert Marcuse Proroka, a Mao Zedong Miecz “nowej religii”. Podstawowym zagadnieniem stała się realizacja postulatu wolności, równości i braterstwa.

Spis treści

• 1 Aspekty rasowe
• 2 Ruch pacyfistyczny
• 3 Bojówki i ich pacyfikacja
• 4 Literatura

//

Aspekty rasowe

Martin Luther King

Początków ruchu Nowej Lewicy należy upatrywać w walce ludności murzyńskiej zamieszkującej USA o uznanie jej pełnych praw obywatelskich oraz sprzeciwach wobec segregacji rasowej akceptowanej nawet w ustawodawstwie. Jako prekursora tego ruchu uznaje się pastora Martina Luthera Kinga, a formalny początek działań datowany jest na rok 1956, czyli na pierwsze wystąpienie pastora. M.L. King zdobył sobie uznanie młodzieży amerykańskiej, która w ramach solidarności z murzyńskimi obywatelami domagała się zniesienia segregacji rasowej (tworząc m.in. Student Nonviolent Coordinating Comiettee).

W 1963 King zorganizował Marsz na Waszyngton, który zgromadził 250 tys. uczestników. Był to wyraz poparcia społeczeństwa dla “sprawy murzyńskiej”. Trzy lata później podobną manifestację urządzono w poprzek Mississipi. Przyniósł on ogromną popularność hasłu “Black Power”.

Konsekwencją tych tendencji było utworzenie Black Panther Party, której zadaniem była walka o prawa Murzynów.

Ruch pacyfistyczny

W latach 1952-1959, podczas trwania rewolucji kubańskiej, młodzieżowy bunt nasilił się, a na ideologicznego przywódcę studentów związanych z Nową Lewicą wyrósł Ernesto Che Guevara, stając się od tej pory jedną z czołowych postaci popkultury.

Rewolucja na Kubie zbiegła się w czasie z interwencją USA w Wietnamie. Lata 1957-1975 były czasem ogromnych strajków przeciw tej wojnie. Nowa Lewica buntowała się też przeciw stanowisku USA wobec kryzysu sueskiego.

Do wzmocnienia ruchu Nowej Lewicy przyczyniły się też morderstwa postępowych polityków (w tym czasie z powodów politycznych zginęli m.in Patrice Lumumba, Herbert Lee, Martin Luther King)

Istotnym elementem Nowej Lewicy było wytworzenie swoistej kontrkultury - jej wyrazem była rewolucja obyczajowa wyrażająca się w sztuce teatralnej, filmowej (np. Easy Rider), muzyce (np. musical Hair, festiwal w Woodstock w 1969)

Jako jeden z symboli Nowej Lewicy uznany został model “siedzącej rewolucji”, czyli strajków poprzez okupację miejsc publicznych na siedząco.

Bojówki i ich pacyfikacja

Władze USA z biegiem czasu prowadziły coraz ostrzejszą walkę z buntującą się młodzieżą. Z tego powodu Nowa Lewica przybierała charakter coraz bardziej radykalny i militarny - wraz z postulatami, aby broń przestała być fundamentem władzy państwowej, organizacje takie jak Black Panthers zaczęły same broni używać. Reakcją rządu na te tendencje były stanowcze kroki, takie jak pacyfikacja University of California, Berkeley.

Literatura

• C. Wright Mills,Letter to the New Left,1960
• Marxist-Humanism
• Marxists-Internet-Archive. Sekca Polska
• Karolczak Krzysztof, Od chadecji do syjonizmu: szkice o myśli politycznej XX wieku, Warszawa 1996.
• Sidor Kazimierz, Rewolta studentów, Warszawa 1973.
• Tokarczyk Roman, Utopia “Nowej Lewicy” amerykańskiej, Warszawa 1979.

p • d • e

To hasło jest częścią serii Anarchizm

Symbolika anarchistyczna

Nurty anarchizmu

anarchizm bezprzymiotnikowy • anarchizm feministyczny • anarchoindywidualizm • anarchokolektywizm • anarchokomunizm • anarchosyndykalizm • chrześcijański anarchizm • zielony anarchizm

Anarchizm w historii

Komuna Paryska • Powstanie w Kronsztadzie • Powstanie na Ukrainie • Powstanie Kantonalistów • Rewolucja hiszpańska 1936 roku

Organizacje
anarchistyczne

Federacja Anarchistyczna • Anarchistyczna Federacja Polski • Anarchistyczny Czarny Krzyż • CNT • FAI • Nabat • Inicjatywa Pracownicza

Tematy powiązane

anarchia • anarchokapitalizm • agoryzm • alterglobalizm • Centrum Informacji Anarchistycznej • demokracja uczestnicząca • indymedia • infoanarchizm • Jedzenie Zamiast Bomb • komunaryzm • Nowa lewica • panarchizm • squat • sytuacjonizm • wolność • wolnościowy municypalizm

Termin powstały we Francji po I wojnie światowej, określający niemieckie aspiracje do odzyskania mocarstwowej roli politycznej oraz aneksji utraconych ziem.